energie

Waar haal jij je energie vandaan?

Liefste Leen,

Pff, wat een vraag op een dag die ik nogal futloos heb doorgebracht. Een dag zonder verplichtingen maar ook zonder plan.En zonder jou want je was al vroeg uit de veren om te gaan werken. Dat werd dus alleen ontbijten, met op de radio geanimeerde discussies over het verschil tussen Vlaanderen en Nederland. Dat wou ik horen want het interesseert me maar achteraf bekeken, wat brengt het me bij? Nog in pyjama werk ik een tekstje af, hèhè blij dat dat eindelijk klaar is. De knagende onrust over onze wandelvakantie binnen 14 dagen zet me in gang om een en ander uit te zoeken. Het gebied is nog oranje,hopelijk blijft dat zo!Slechts half gerustgesteld trek ik de tuin in. Praatje met de buurman, druiven plukken om sap van te maken. Dat is mijn bezigheid na de middag. meestal geeft dergelijke handenarbeid me energie maar vandaag is het tijdverdrijf, me nuttig bezighouden.

Maar dan is er gelukkig A. die me terugbelt, onze dochter die net mama geworden is. Ik besef wat er mis is met deze zondag: die baby Rowan, ik wil hem zien, vastpakken, de kersverse ouders knuffelen. Maar dat mag niet door die verdomde corona. Die energievreter die roet in het eten gooit. Die mij, ons bang maakt;

Vandaag voel ik me opstandig omdat ik de weg naar mijn energiebronnen niet vind. Boos op mezelf ook omdat ik in sluimerstand sta. “Dat moet toch wel kunnen, zo’n offday?” Hoor ik soms zeggen. Misschien wel maar ik vind het maar niks. Het is nu 17u., de dag is nog niet om. Goed dat jij er bent, dat we elkaar dit briefje schrijven. Mag ik je vragen: kan je helpen om de sluimerknop uit te zetten,

Liefs

Jan

Lieve Jan,

vandaag de dag is dat niet moeilijk te beantwoorden want sinds vrijdag is Rowan in de wereld. Halleluja, praise the Lord! Zo’n pasgeboren leventje dat is gewoon fantastisch, zo kwetsbaar en krachtig tegelijk. Er hangt nog wat mysterie aan… Het gedicht van Ida Gerhard komt in mijn hoofd.

Wieg
Geur van honing
en jonge melk
van een nestdiertje
dat slaapt.
Een ademhalen van dons
En speurbaar
aan de neusvleugels
de geur van wat er gebeurd is;
geboorte,
geheim.

Die baby in mijn armen kunnen – mogen – houden, geeft me ongelooflijk energie, maakt me blijgezind en kleurt de dag in een warm licht. (ook al regent het buiten 🙂 Maar er wordt natuurlijk niet elke dag een baby geboren in onze familie. Dus, wat geeft me energie? Een goed gesprek met jou of iemand anders. Weet je wel zo’n gesprek waarbij je connectie, verbinding voelt. het hoeft daarom niet zo te zijn dat we over alles hetzelfde denken. Nee ik heb eigenlijk graag wel wat prikkeling op dat vlak. Samen lachen daar krijg ik ook energie van. Het kan soms ook zo echt een uitlaatklep zijn om onderhuidse onrust vrij te laten, me daarvan te bevrijden. Niet dat dat allemaal zo bewust gebeurt. Het is eerder achteraf dat ik voel “iets” kwijt te zijn, waardoor ik in mezelf terug weer energie vind om dingen te doen.

De zee, wandelen langs de zee geeft me gegarandeerd energie. Eb en vloed, komen en gaan, brengt de dingen in perspectief. Ik kan dingen achterlaten maar krijg ook rust, “vrede” en ervaar me deel van het geheel. De zee is ver van hier natuurlijk, alternatief is een wandeling in bos of langs holle wegen. De natuur zien en ervaren. Jij neemt me geregeld op sleeptouw en leerde me de kleine dingen te zien.

Ik krijg ook energie als ik zelf creatief aan de slag ga. De mozaïek op ons oventje leggen van de zomer bv. of deze week nog samen met jou een filmpje maken…

Vuurtje stoken, nog iets anders, brengt me rechtstreeks naar mijn kindertijd en daar zijn vele goede herinneringen, maar het heeft ook gewoon met het vuur zelf te maken. Het spel van de vlammen fascineert me en geeft me rust, evenwicht.

Het komt er eigenlijk op neer dat wanneer ik dingen doe die ik graag doe, die mezelf een goed gevoel geven, dat mijn potje energie wordt bijgevuld. Als ik het gevoel heb een plekje in het geheel te hebben stroomt de energie ook. En zo kom ik weer bij Rowan, want hij is de volgende generatie. Het geeft me veel levensvreugde hem te verwelkomen.

Liefs

Leen

Met deze blogpost laten we jullie voor een stukje proeven van de dialoogmethode. Probeer het zelf ook eens! Je schrijft elkaar een brief, daarna lees je brief voor aan je partner. Je geeft je brief af waarna je partner rustig de tijd heeft om de brief zelf nog een keer te lezen. Daarna ga je bij elkaar peilen naar zijn/haar gevoelens. Geen waarom-vragen, wèl belevingsvragen. Je zal zien dat je nét dat ietsje meer connectie hebt.

Encounter Vlaanderen organiseert ervarings-weekends voor koppels. Op zo’n weekend gaan we op zoek naar die klik van het begin. We helpen jullie door je een nieuwe manier van communiceren aan te bieden die zeer effectief is. Verschillende thema’s komen aan bod. Geef opnieuw richting aan jouw relatie, júllie relatie! Voel je vrij, los van de sleur en verbonden met elkaar. Het weekend doe je écht samen. Je hoeft niets in een groep te doen. Er zijn geen therapeuten. Een beproefd concept dat zeer effectief is en jullie op het spoor van verbondenheid zet.

Zin in meer? Neem een kijkje op de website en boek alvast een weekend van ‘Samen naar meer’. Naast weekends voor koppels vind je er ook een specifiek aanbod voor jongeren & alleenstaanden.

Blog volgen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: