zorgen

Wij schreven over de vraag: “Waar maak ik me vandaag zorgen over? Hoe zie ik me daar mee omgaan?”

Greet schreef:

Lieve Filip,

Als ik terugkijk naar de afgelopen dagen, dan ben ik vooral heel dankbaar. Dankbaar omdat jullie mij zo fijn gevierd hebben gisteren. En vooral dat je samen met de meisjes toegeleefd hebt naar deze dag. En ze op sleeptouw hebt genomen om een lied te maken en samen te knutselen. Dit had ik niet verwacht!

Ik voel me heel erg geliefd en gewaardeerd, ontroerd.

Verder voel ik schaamte omdat ik zaterdag avond onze avond verpestte door mijn negatieve gevoelens te uiten op een ongenuanceerde manier. En ik je daar heel erg mee kwetste. Dit wou ik écht niet. Je zo hard kwetsen met mijn kritiek en onduidelijke communicatie … en dat nog op onze 10-jaar-samen-dag. En ja, daar maak ik me dan zorgen over. Ben ik nu afgeschreven? Ik ben zwaar over de schreef gegaan en heb ruiten ingegooid. Hoe kan ik dit goed maken? Enerzijds vind ik het erg moeilijk dat je zo snel geraakt bent. Maar wat ik vooral moeilijk vind aan mezelf is dat ik op zo’n momenten als zaterdag niet goed kan communiceren. Ik ben ‘emotioneel’, kan moeilijk uitleggen wat ik juist bedoel. Ik geraak verstrikt in mijn woorden en het gaat van kwaad naar erger.

Als je me dan verwijt dat ik mijn verantwoordelijkheid niet neem voor ons dan voel ik me schuldig.

Ja … ik laat de afwas voorgaan op schrijven. Ja … ik hang nog snel de was op ipv bij u in de zetel te kruipen. Het is geen makkelijke periode voor ons allemaal en ik wil het graag zo goed doen op alle domeinen. Als vroedvrouw, als mama, dochter, zus, vrouw, vriendin, …

Dit weekend lukte dat moeilijk. De keuze is aan mij om voor u te kiezen, om te vertrouwen in ONS. Na 10 jaar samen moet dat ons lukken hé.

Zie u graag, kus,

Greet

Filip schreef:

Dag Greetje,

Vandaag is het maandag en na een bewogen Moederdag en weekend is het de bedoeling dat onze meisjes terug met schoolwerk beginnen. En ik ben thuis om hun te begeleiden. Bij Riet merk ik al snel dat ze erg zenuwachtig is en zich moeilijk kan concentreren. Ze gedraagt zich ook nogal lastig naar Klaar en mij toe, zoekt het conflict op door ons te prikkelen en triggeren met pesterig gedrag, drukdoenerij, …

Zelf loop ik niet over van energie of goesting om vandaag de begeleiding van de kinderen echt aan te pakken. Na 7 weken in hetzelfde huis steekt dat wel wat tegen. Er komt veel ‘zorgen voor’ bij kijken en de permanente aanwezigheid en beschikbaarheid putten mij mentaal en emotioneel uit. Ook ik ben snel geprikkeld en soms te rap boos of ongeduldig. En wat Riet betreft zie ik ook wel dat zij worstelt. Uit haar gedrag maak ik op dat zij zich niet goed in haar vel voelt. Nood heeft aan beweging en mentale rust?

Wat heeft zij nu nodig? Huiswerk? Ontspanning? Sport? En wat kan ik geven? Hoe geduldig kan ik omgaan met haar opstandigheid de laatste dagen? Dit maakt me erg onzeker momenteel en ik weet niet goed wat te doen.

Het schoolwerk blijft wat liggen en dat maakt me gespannen. Maar ik zie en voel dat dat momenteel niet zo belangrijk is. Terug wat rust en evenwicht vinden, dat is nu de uitdaging vandaag, voor mij en voor de meisjes.

Voila, ik ga nu mijn energie steken in de kinderen en op zoek naar iets wat ons echt deugd kan doen. Wat dat is weet ik nog niet en dat maakt me onzeker. Maar ik wil samen met hun vooruit en niet lang er bij de pakken blijven zitten.

Kus,

Filip

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: